Kadının kendi bedenini keşfetmesi, kültürel ve dini sınırlar nedeniyle doğrudan zordur. Bu keşif daha çok kapalı kapılar ardından gerçekleşir. Kadın bedeni, toplumlar, dinler, gelenekler, görenekler tarafından mahrem ve özel görülmüştür. Erkek egemenliğinin hâkim olduğu toplumlarda kadının kimliği oluşmamış ya da erkeğin yanında bir rol verilmiştir. . Böylece kadın kimliği, erkeğin çizdiği sınırlarda kalmış, kadının kadınlığını yaşaması neredeyse imkânsız hâle getirilmiştir.
Erkeğin zayıf kaldığı yerde kadın şiddete ve tecavüze maruz kalmıştır. Erkeğin zayıflığının bedelini kadın ödemiştir. Ataerkil toplumlarda kadına, erkeğe hizmet etme eğitimi ve kültürü verilmiştir. Tarihten bugüne bu böyle hep devam etmiştir.
Bugünlere değin süregelen önemli bir konu da her toplumun kendi içinde bir kültür oluşturması ve kadına bir misyon biçmesidir. Türkiye’de kadının Batı ve Doğu arasında sıkışıp kalmasıyla bir özne/nesne problemi karşımıza çıkarmaktadır. Sinemada kadının kimliğine dair tartışmalar ya da kadının kimliğine dair değiniler çok belirgindir. Türkiye sinemasında, kadın kimliğini ve misyonunu Batılı yaşam tarzına göre dikta etme çalışmaları ön plana çıkmaktadır. Kadın kimliği üzerine yapılan tartışmaların temelinde yönetmen ve senaristlerin batıdan almış oldukları eğitim yatmaktadır. Bu yönetmenlerin kendi toplum ve kültürlerine yabancı olmaları nedeniyle ortaya çıkan filmler de Türkiye toplum yapısına yabancı kalmaktadır.
DEVAMI “TÜRKİYE SİNEMASINDA KADIN VE AŞK” Kitabından OKUYABİLİRSİNİZ.
İNSTANGRAM: @osmantatlioffical
